» غذاهای فراموش نشدنی ایران | بهترین غذا در قزوین
فرهنگ غذایی
غذاهای سنتی از دیرباز در یک کشور مصرف می شده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. مفهوم فرهنگ غذایی بسیار پیچیده تر از آنچه در یک بشقاب می بینید است. غذا به عنوان بیانگر هویت فرهنگی عمل می کند . مهاجران هر جا که می روند غذاهای کشورشان را با خود می آورند و پختن غذاهای سنتی راهی برای حفظ فرهنگ آنها در هنگام نقل مکان به مکان های جدید است. غذا بخشی جدایی ناپذیر از میراث فرهنگی آنهاست .
مدت هاست که عادات غذایی را مجموعه ای پیچیده از فعالیت های آشپزی، هوس ها، باورها، تابوها و توهمات مرتبط با تولید و آماده سازی غذا می دانند. غذا به عنوان یک فعالیت فرهنگی معنادار بر روابط اجتماعی تاکید دارد.
ایران به دلیل وجود اقوام و مناطق مختلف در گستره جغرافیایی این کشور از تنوع غذایی بالایی برخوردار است. از شمال به جنوب و از شرق به غرب، هر منطقه با توجه به مواد اولیه و موجود ، غذای خاص خود را دارد .
اما همه چیز محدود به در دسترس بودن نیست. طعم غذاهای هر منطقه به فرهنگ و سبک زندگی مردم بستگی دارد و می توان گفت نوع موادی که مردم برای تهیه غذا استفاده می کنند، نمادی فرهنگی برای نشان دادن تمدن و پیشرفت هر جامعه ای است.
محصولات بومی نوع سوخت و بطور کلی سبک زندگی مردم نقش حیاتی و تاثیرگذاری در کمک به معیشت و رژیم غذایی مردم و پیدایش فرهنگ غذایی در هر منطقه داشته است.
ایران دارای اقلیم های متفاوتی است که منجر به ایجاد مناطق گرمسیری، سردسیری، بیابانی، دریایی، دشتی و کوهستانی شده است. ترکیب آب و هوا و خاک حاصلخیز محصولات کشاورزی متنوعی را فراهم می کند که اساس شکل گیری فرهنگ غذایی است.
غذاهای اصلی ایرانی که معمولاً با هر وعده غذایی مصرف می شوند عبارتند از: برنج، سبزی های مختلف، پنیر، انواع نان های تخت و برخی از انواع گوشت (معمولاً مرغ، گوشت گاو، بره یا ماهی). در زمان های قدیم در ایران از برنج به اندازه امروز زیاد استفاده نمی شد و برعکس حبوبات و انواع سبزیجات فصلی و محلی جزء اصلی سفره ایرانیان بود.
اما در حال حاضر، خورش برنج ، محبوب ترین غذا در این کشور است. همچنین برخی از غذاهای سبز در هر منطقه برای وگان ها وجود دارد. گیاهخواری در ایران کاملاً جدید است و می توان گفت هنوز زیرساخت های آن آماده نشده است. اما مردم ناخودآگاه از وعده های غذایی سبز در غذاهای روزانه خود استفاده می کنند، بنابراین یافتن چنین غذاهایی در کشور کار سختی نیست.
نحوه سرو و طبخ غذا مانند دم کردن برنج و چای در غذا و فرهنگ آشپزی ایرانیان جایگاه ویژه ای دارد و به نظر می رسد ارزش غذا برای ایرانیان بسیار فراتر از تامین انرژی و رفع گرسنگی است. آداب و رسوم رایج نشستن دور سفره روی زمین، خوردن سالاد، ترشی (غذاهای ترش)، ماست و... با غذایشان و پذیرایی از هر مراسمی با انواع غذاهای رنگارنگ، اهمیت غذا را کاملاً نشان می دهد.
بیشتر آنچه از آشپزی ایرانی می دانیم از دوران صفویه باقی مانده است. نامه ها و دست نوشته های به جا مانده از سرآشپزها و اطلاعات به جا مانده منبع اصلی تحقیق در مورد غذاهای ایرانی است. دست نوشته های سمت چپ سرآشپزهای دربار حاوی اطلاعات ارزشمندی درباره عادات غذایی و شیوه مجلل سرو غذاهایی است که آنها داشتند. انواع غذاها با پولو و کباب در ظرف های بزرگی که بین دو سه نفر تقسیم و سرو می شد. ایرانی ها عاشق غذا خوردن با یکدیگر بودند. در گذشته معمولاً مردم به جای کارد و چنگال از دست استفاده می کردند. همچنین انواع شربت در یک کاسه بزرگ سرو می شد که معمولاً با قاشق های چوبی همراه بود.
مردم عادی پلو، مرغ، خورش، گوشت و غذاهای ساده را به عنوان وعده غذایی معمول خود ترجیح می دادند. آنها صبحانه ساده را دوست داشتند و بیشتر به راه اندازی آن اهمیت می دادند.
غذاهای ایرانی به دلیل مصرف زیاد برنج، سبک پخت آهسته و کم حرارت، شباهت در تهیه و کپی و طعم ملایم شناخته شده است. برنج جزء اجتناب ناپذیر غذاهای ایرانی است و در گذشته استان های شمالی بیشتر برنج کشور را تولید می کردند.
ایرانی ها معمولاً پلو را با خورش سرو می کنند و گاه از انواع نوشیدنی و سبزیجات مانند بادام، پسته، خرما و کشمش به عنوان غذای تازه استفاده می کنند.
ایرانی ها غذا را به آرامی و به مدت طولانی می پزند تا همه مواد خوب پخته شوند. حتی غذاهایی که سرخ و با حرارت آهسته و ثابت درست می شوند. طعم غذاهای ایرانی به طعم ملایم و تند نبودن غذا معروف است. در کنار همه این ویژگیها، ایرانیها مخلفات متفاوت و لذیذی مانند ترشی، نوشیدنیهای بینظیر و سبزیجات دارند که برای علاقهمندان به تجربه طعمهای جدید جذاب است.
یکی از لذت بخش ترین قسمت های سفر به شهرها یا کشورهای مختلف، چشیدن طعم غذاهای سنتی آنهاست . با خوردن غذاهای سنتی هر شهر می توانید آداب و رسوم غذایی مردم را بشناسید و با آنها احساس صمیمیت و ارتباط داشته باشید. در ایران تنوع غذایی خانه به خانه فرق می کند! حیرت آور! میدانم. غذاهای سنتی زیادی در هر شهر وجود دارد که شما را گیج می کند، اما طعم و عطر تک تک آنها می تواند سفر شما را خاطره انگیزتر کند.
قزوین شهری است در شمال ایران به دلیل موقعیت عالی در مرکز اراضی حاصلخیز ایران، می تواند از رشد تعداد زیادی گیاه سالم قوی حمایت کند. بنابراین از قدیم الایام، مردم محلی هم به مسافران گیاهی و هم غیرگیاهی غذاهای مخصوصی ارائه میدهند که نیازهای تغذیهای هر دوی آنها را برآورده میکند. از آنجایی که این شهر تاریخی در مسیر جاده ابریشم قرار داشت و تنوع اقلام غذایی و فرهنگها همه و همه بر فرهنگ خوراکشناسی مردم این شهر برای قرنها تأثیر گذاشته است. خاک حاصلخیز این استان به مردم محلی امکان برداشت انواع خشکبار و میوه ها را داده است . در نتیجه روی هر غذا و قنادی مجلل منطقه اثری از پسته، بادام، انواع پوست میوه و... وجود دارد.
حال بیایید نگاهی گذرا به برخی از معروف ترین غذاهای قزوین بیندازیم.
دویماج
این غذای مخصوص غذای گیاهی شهر است که از مخلوطی از تکه های کوچک نان خشک، گردو، پیاز سرخ شده، پنیر، روغن و سبزیجات درست می شود. اگر آشپز پنیر اضافه نکند، می تواند یک غذای کاملا گیاهی نیز باشد . به هر حال فراموش نکنید که از سرآشپز در مورد مواد تشکیل دهنده بپرسید. گاهی بی دلیل به غذا گوشت اضافه می کنند!
شیرین پلو
غذای شیرینی است که در مناسبت های خاص با کوکو سیب زمینی شیرین سرو می شود. دومین غذای معروف قزوین است.
قیمه نثار
معروف ترین غذای سنتی شهر و اولین غذایی است که هر محلی توصیه می کند. شما مطلقاً نمی خواهید طعم بهشتی آن را در طول سفر از دست بدهید. قیمه نثار غذای رنگارنگی است که از برنج، گوشت یا مرغ، پسته و بادام خلال شده، زرشک، زعفران، پوست پرتقال و انواع ادویههایی که طعمی بهشتی به آن میدهند درست میشود. مردم محلی بیشتر آن را در مجالس رسمی و عروسی خود می پزند.
بادمجان پلو
اگر از طرفداران بادمجان هستید ، حتما این غذای خوشمزه را امتحان کنید. همانطور که می دانید، بادمجان یک منبع غنی از مواد مغذی است، به هضم غذا کمک می کند، قلب و استخوان را بهبود می بخشد، از سرطان جلوگیری می کند، عملکرد مغز را افزایش می دهد و غیره. خبر خوب این است که اگر گوشت را از مواد تشکیل دهنده آن حذف کنید، کاملا گیاهخوار خواهد شد.
آش دوغ، امام، مش پیازو
آش عمدتاً یک پیش غذا است و بیش از 50 نوع آن در ایران وجود دارد. همچنین به عنوان دارویی برای بیماری ها در نظر گرفته می شود . آش دوغ که به نام سوپ ماست نیز شناخته می شود ، یک سوپ سفید رنگ و سرشار از ویتامین است. آش امام یک آش معروف در قزوین است که بیشتر در ماه رمضان (رمضان) خورده می شود و از گوشت، پیاز، عدس و برنج مخصوص درست می شود. و در نهایت آش مش پیازو که شبیه آش امام است و بر خلاف انواع آش، هیچ گونه سبزی در ترکیباتش ندارد و از گوشت و حبوبات درست می شود.
بعد از آن همه غذای خوشمزه، چه چیزی بهتر از یک فنجان چای و باقلوا ؟
باقلوای 5-7 رنگ قزوین با طعم پسته و زعفران و بادام و هل نیز نشان از نوع ذائقه مردم دارد. این نوع شیرینی معمولاً با یک فنجان چای سرو می شود. نان چایی قزوین نیز می تواند گزینه بعدی شما برای تجربه طعم دلپذیر دیگری از این استان باشد.

طرز تهیه بادمجان پلو
اگر شما از طرفداران پر و پا قرص بادمجان هستید، می دانید که هر ترکیبی با آن طعم دلپذیری ایجاد می کند. از نظر تغذیه ای، بادمجان سرشار از فواید است. منبعی عالی از ویتامین ها و مواد معدنی، کمک به هضم غذا، بهبود قلب و استخوان، سلامتی، پیشگیری از سرطان، افزایش عملکرد مغز و غیره است. این غذای شگفت انگیز در استان قزوین و شیراز با کمی تفاوت طبخ می شود. چوگان بادمجان از توابع روستای یرک در بخش الموت استان قزوین است . سالاد شیرازی یک پیش غذای فوق العاده با این غذا است.
مواد لازم : برای 7 تا 8
500 گرم گوشت چرخ کرده (گوشت گاو یا گوسفند)
1/2 فنجان روغن سرخ کردنی
1/2 قاشق چایخوری پودر هل
1کیلو گرم برنج
1 کیلو گرم بادمجان
1 فنجان پیاز سرخ شده
2 حبه سیر، پوست کنده، نازک ورقه شده
1 قاشق چایخوری پودر دارچین
1 قاشق چایخوری زردچوبه
5 عدد گوجه فرنگی حلقه ای برش خرده
2 قاشق غذاخوری رب گوجه فرنگی
نمک و فلفل به میزان لازم
طرز تهیه:
برنج را دو تا سه بار بشویید تا شفاف شود. 1 قاشق غذاخوری نمک را با آب مخلوط کنید و برنج شسته شده را به آب نمک اضافه کنید. قبل از پخت، اجازه دهید 1 ساعت خیس بخورد. بادمجان ها را پوست بگیرید و نمک بزنید و در آفتاب قرار دهید تا تلخی آن گرفته شود. بعد از 1 ساعت آنها را بشویید و برش بزنید. دو طرف بادمجان ها را با روغن سرخ کنید تا نرم شوند. کنار بگذارید.
در تابه ای دیگر پیاز و سیر خرد شده را اضافه کنید و تفت دهید تا طلایی شوند. تمام ادویه ها و نمک را به پیاز و سیر تفت داده شده اضافه کنید. سرخ کردن را به مدت 1 دقیقه ادامه دهید تا عطر ادویه ها آزاد شود. سپس گوشت چرخ کرده را اضافه و اجازه دهید تا گوشت سرخ شود و سپس گوجه فرنگی خرد شده، رب گوجه فرنگی و بادمجان سرخ شده را به بقیه مواد داخل تابه اضافه کنید. همه را با هم مخلوط کنید و بگذارید حدود 5 دقیقه بپزد و بعد کنار بگذارید.
آب را داخل قابلمه بجوش بیاورید سپس برنج را اضافه کنید. بگذارید با حرارت ملایم بپزد، نگذارید نرم شود. برای سفیدتر شدن برنج بهتر است 2 قاشق غذاخوری ماست اضافه کنید. بعد از آن در قابلمه برنج را آب سرد بریزید و خوب آبکش کنید.
3 قاشق غذاخوری روغن نباتی در قابلمه بریزید. 2 لیوان برنج را به قابلمه اضافه و روی آن را با یک لایه از مخلوط بادمجان قرار دهید، سپس یک لایه دیگر برنج و لایه های دیگر بادمجان را روی آن بگذارید. این کار را تا زمانی که تمام مواد مصرف شوند تکرار کنید. سپس درب قابلمه را ببندید و بگذارید روی حرارت متوسط تا کم (25 تا 30 دقیقه) بپزد. این برنج معطر و خوشمزه را با سالاد شیرازی یا ترشی سرو کنید.

آموزش پخت کوکوی شیرین قزوینی
کوکو یکی از محبوب ترین غذاها در بین ایرانیان است، اما کوکوی شیرین اولین بار در قزوین در شمال ایران درست شد که مردم آن چنان به طعم های شیرین معتاد هستند که حتی غذای اصلی شیرین را ترجیح می دهند. کوکو شیرین را می توان به عنوان دسر سرو کرد، اما مردم محلی آن را با شیرین پلو ترجیح می دهند .
مواد لازم : برای 4 تا 6 وعده
برای کوکو
4 عدد سیب زمینی آب پز و پوست کنده
4 عدد تخم مرغ
1 لیوان ماست
۱/۲ قاشق چایخوری بکینگ پودر
نمک به میزان دلخواه
برای شربت
۱ لیوان آب
۲ لیوان شکر
۲ قاشق غذاخوری زعفران دم کرده
۱ قاشق غذاخوری پودر هل
1/3 پیمانه گلاب
طرز تهیه:
سیب زمینی ها را با یک برس ظرفشویی بشورید تا کاملا تمیز و شسته شود. آنها را در قابلمه ای پر از آب و کمی نمک روی حرارت قرار دهید. بعد از اینکه جوش آمد حرارت را ملایم کرده و درب قابلمه را ببندید. بعد از 20 دقیقه یکی از سیب زمینی ها را با چنگال امتحان کنید ، اگر پخته بود از روی حرارت برداشته و توی آبکش بریزید تا آب اضافه آن خارج شود.
بعد از سرد شدن سیب زمینی آن را پوست بگیرید و در یک کاسه آن را بکوبید تا نرم یا له شود. تخم مرغ ها را در ظرفی بشکنید و با لیسک هم بزنید. سپس سیب زمینی ها را هم به تخم مرغ، ماست، بکینگ پودر و نمک اضافه کنید. آنقدر هم بزنید تا شبیه خمیر پنکیک شود (اگر خیلی شل و رقیق بود سیب زمینی بیشتری اضافه کنید تا غلیظ تر شود در غیر این صورت تخم مرغ ها را اضافه کنید).
حالا بیایید شربت را درست کنیم . یک قابلمه متوسط بردارید، 2 فنجان شکر و 1 فنجان آب را به آن اضافه کنید. روی حرارت زیاد قرار دهید و هم بزنید. به محض اینکه بجوش آمد و مخلوط یکدست شد، حرارت را کم کنید، زعفران دم کرده (یا فقط کمی زعفران اضافه کنید)، گلاب و پودر هل را اضافه و بگذارید دو دقیقه بجوشد سپس حرارت را خاموش کنید.
یک تابه بزرگ با کف سنگین را روی شعله متوسط قرار دهید. به اندازه کافی روغن سرخ کردنی بریزید، یک دقیقه صبر کنید تا روغن داغ شود، سپس یک یا دو سانت از مخلوط را کف تابه بریزید، درب ظرف را گذاشته و بگذارید 10 تا 20 دقیقه سرخ شود، سپس آن را برگردانید تا طرف دیگر کوکو هم پخته و سرخ شود.
بعد از اینکه هر دو طرف به رنگ طلایی در آمد، حرارت را خاموش کنید و به شکل پیتزا برش دهید و در حالی که هنوز داغ است مقدار کافی از شربت را روی آن بریزید. برای تازه نگه داشتن کوکو، اجازه دهید خنک شود سپس آن را در یخچال قرار دهید. تا کاملا سرد شود و ممکن است برای استفاده از شربت بیشتری نیاز داشته باشد.
yaldamedtour


وبلاگ دستور پخت
مطلب مرتبط
طرز تهیه سوپ خامهای بروکلی و سیبزمینی؛ ساده، مقوی و فوقالعاده خوشمزه
مطلب مرتبط
طرز تهیه کیک سیب کمکربوهیدرات (بدون شکر)