وبلاگ دستور پخت
» طرز تهیه مرغ سوخاری کرهای
(مرغ سرخ شده کره ای، 치킨)
چیکین یا مرغ سوخاری کرهای (KFC) یک غذای محبوب در آشپزی کرهای است که از تکههای مرغ سوخاری شده و سرخشده تشکیل شده است. در نهایت، در آغاز قرن بیست و یکم، مرغ سوخاری کرهای محبوبیت بینالمللی پیدا کرد، که بیشتر به دلیل روشهای منحصر به فرد آمادهسازی، طعمهای متمایز و بافت ترد آن بود. چند ویژگی کلیدی، مرغ سوخاری کرهای را از سایر انواع مرغ سوخاری متمایز میکند.
چیکین به مرغ سوخاری به سبک کرهای اشاره دارد، یک غذای محبوب که به خاطر پوست فوقالعاده ترد و نازک کاغذی و سسهای غلیظ و خوشطعم خود شناخته میشود. تهیه آن با برشهای کوچک مرغ (اغلب بال، ساق یا تکههای بدون استخوان) شروع میشود که به آرامی در آرد، نشاسته ذرت یا سیبزمینی و جوش شیرین پوشانده میشوند، سپس دو بار سرخ میشوند - تکنیکی که بافتی ترد و بدون چربی را تضمین میکند.
پس از سرخ کردن، مرغ معمولاً با سسهایی مانند سیر سویا، یانگنیوم (یک سس چیلی شیرین و تند) یا لعاب کره عسل آغشته میشود. مرغ سوخاری کرهای قبل از سرخ کردن بر چاشنی سبک (معمولاً فقط نمک و فلفل) تأکید دارد و اجازه میدهد سسها طعم اصلی را پس از آن فراهم کنند. برخلاف مرغ سوخاری سنتی آمریکایی، چیکین سبکتر، تردتر است و اغلب به عنوان یک غذای اجتماعی خورده میشود و با آبجو در ترکیب محبوبی به نام چیمائک (مرغ + ماکجو یا آبجو) جفت میشود.
مطلب مرتبط
چو گردن به اندیشه زیر آوری، ز هستی مکن پرسش و داوریاین غذا معمولاً به عنوان آنجو - غذایی که برای همراهی با نوشیدنی در نظر گرفته شده است - سرو میشود، اما به عنوان یک میان وعده معمولی یا وعده غذایی کامل نیز از آن لذت برده میشود.
خمیر معمولی از نشاسته ذرت یا سیبزمینی، بیکینگ پودر و آرد تشکیل میشود و معمولاً نمک و فلفل سیاه تنها چاشنیها هستند. گاهی اوقات، تخممرغ یا آرد سویا برای رنگ و طعم آجیلی اضافه میشود.
به طور سنتی، مرغ سوخاری دو بار سرخ میشود، ابتدا در دمای پایینتر و سپس در دمای بالاتر. همیشه قبل از قرار دادن یک دسته جدید مرغ، مطمئن شوید که روغن در دمای مناسب قرار دارد.
تغییرات
مرغ سوخاری کرهای ساده و مرغ سوخاری سسدار وجود دارد. مرغ سوخاری ساده پس از سرخ شدن با چیزی پوشانده نمیشود، در حالی که مرغهای سسدار پس از سرخ شدن در سس ریخته میشوند. سسهای معمولی عبارتند از سس سیر سویا که تندی کمتری دارد و سس تند که عمدتاً با رب فلفل قرمز کرهای گوچوجانگ طعمدار میشود. سس محبوب دیگر، سس عسل و کره است. نوع سسدار باید به محض سرو شدن خورده شود.
دستور پخت زیر تماماً دربارهی بافت ترد و طعم غنی است که با تکنیکی دقیق به دست میآید. ابتدا بالها را به آرامی میپوشانند و سرد میکنند تا سطح آنها خشک شود، سپس برای سبکی بیشتر، با مخلوطی از ودکا آغشته به خمیر، آن را میپوشانند. سرخ کردن سریع و دوبارهی بالها، تردی را در آنها تثبیت میکند و هر لقمه را چه ساده سرو شود و چه سسدار، به طرز شگفتانگیزی ترد میکند.
آماده سازی ۲۰ دقیقه
پخت ۴۰ دقیقه
خنک کردن ۳۰ دقیقه
آماده در ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه
مواد لازم : ۴ وعده
3/4 پیمانه (۹۰ گرم) نشاسته ذرت
۱ قاشق چایخوری بکینگ پودر
۹۰۰ گرم بال مرغ (حدود ۱۲ بال کامل، به توضیحات مراجعه کنید)
۲ لیتر روغن بادام زمینی
۱/۲ پیمانه (۶۰ گرم) آرد همه منظوره
۱/۲ پیمانه (۱۲۰ میلیلیتر) آب سرد
۱/۲ پیمانه (۱۲۰ میلیلیتر) مالشعیر
کمی نمک
طرز تهیه:
۲ قاشق چایخوری نمک کوشر، ¼ فنجان نشاسته ذرت و ½ قاشق چایخوری بیکینگ پودر را در یک کاسه با هم مخلوط کنید. بالها را اضافه کنید و کاملاً به مواد آغشته کنید. پوشش اضافی را بتکانید و بالها را روی توری فلزی روی سینی فر بچینید. به مدت ۳۰ دقیقه تا یک شب بدون درب در یخچال قرار دهید.
روغن را در یک تابه گود یا سرخکن تا دمای ۱۷۷ درجه سانتیگراد (۳۵۰ درجه فارنهایت) گرم کنید. در یک کاسه جداگانه، ½ فنجان نشاسته ذرت، ½ قاشق چایخوری بیکینگ پودر، آرد و ۲ قاشق چایخوری نمک کوشر را مخلوط کنید. مالشعیر و آب سرد را اضافه کرده و هم بزنید تا یکدست و روان شود، در صورت نیاز کمی آب بیشتر اضافه کنید.
نیمی از بالها را در خمیر بغلتانید. بگذارید مواد اضافی بریزد و بیشتر خمیر را با انگشت خود پاک کنید. هر بال را به آرامی در روغن داغ قرار داده و سرخ کنید، گاهی اوقات هم بزنید، حدود ۸ دقیقه تا زمانی که ترد و طلایی پررنگ شود.آن را سرخ کنید و بعد از خارج کردن از روغن روی حوله کاغذی بگذارید تا روغن آن گرفته شود و نمک بپاشید. تا زمانی که بقیه مرغ را سرخ کنید، گرم نگه دارید.به صورت ساده یا با سس دلخواه سرو کنید.
